Terapia zaburzeń psychosomatycznych
Terapia zaburzeń psychosomatycznych to forma postępowania terapeutycznego skierowana do osób, u których stres, przeciążenie psychiczne i długotrwałe napięcie mogą nasilać objawy fizyczne, takie jak ból, uczucie ucisku, napięcie mięśniowe, zmęczenie, zawroty głowy czy dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Objawy psychosomatyczne mogą dotyczyć różnych układów organizmu, a praca terapeutyczna często obejmuje zarówno ciało, jak i regulację napięcia oraz oddechu.
W fizjoterapii terapia ta może obejmować pracę z napięciem mięśniowo-powięziowym, naukę świadomego oddechu, techniki relaksacyjne, terapię manualną oraz stopniowe przywracanie komfortu ruchu i poczucia bezpieczeństwa w ciele. Celem terapii jest zmniejszenie przeciążenia organizmu, poprawa samopoczucia i wsparcie pacjenta w powrocie do codziennego funkcjonowania. Aktywność fizyczna i terapia ruchem mogą wspierać zarówno zdrowie psychiczne, jak i fizyczne u osób z mieszanymi dolegliwościami somatycznymi i psychicznymi.
Terapia znajduje zastosowanie w
- przewlekłych bólach mięśni i stawów
- bólach pleców i karku nasilających się pod wpływem stresu
- napięciowych bólach głowy
- przewlekłym zmęczeniu
- uczuciu napięcia w ciele
- dolegliwościach oddechowych związanych z napięciem i stresem
- dolegliwościach ze strony układu pokarmowego nasilających się w sytuacjach stresowych
- zawrotach głowy i uczuciu „ściskania”
- trudnościach z rozluźnieniem ciała i regeneracją
- wsparciu terapii pacjentów z objawami psychosomatycznymi