Terapia wisceralna
Terapia wisceralna to forma terapii manualnej ukierunkowana na pracę z narządami wewnętrznymi oraz otaczającymi je tkankami. Celem terapii jest poprawa ruchomości, elastyczności i wzajemnych relacji pomiędzy narządami, powięzią, przeponą oraz strukturami układu mięśniowo-szkieletowego. Dzięki odpowiednio dobranym technikom manualnym możliwe jest zmniejszenie napięć w obrębie jamy brzusznej, klatki piersiowej i miednicy, a także poprawa komfortu funkcjonowania całego organizmu. Terapia wisceralna bywa stosowana w fizjoterapii jako uzupełnienie pracy z bólem, napięciem tkanek i ograniczeniami ruchomości.
Jest to metoda oparta na dokładnym wywiadzie i ocenie funkcjonalnej pacjenta. Terapia koncentruje się na poszukiwaniu zależności pomiędzy dolegliwościami bólowymi, napięciem mięśniowo-powięziowym, oddechem, postawą ciała oraz pracą narządów wewnętrznych. Celem jest przywrócenie lepszej mobilności tkanek, zmniejszenie przeciążeń i poprawa równowagi w organizmie.
Wskazania:
- przewlekłe napięcie w obrębie jamy brzusznej
- uczucie sztywności w okolicy przepony
- dolegliwości bólowe kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego
- ograniczenie ruchomości klatki piersiowej
- blizny po zabiegach operacyjnych w obrębie jamy brzusznej
- napięcia w obrębie miednicy
- przewlekły stres objawiający się napięciem ciała
- wspomagająco przy zaburzeniach oddechowych i przeciążeniach posturalnych
- dolegliwości w obrębie brzucha współwystępujące z napięciem mięśniowo-powięziowym